PC Nedir?

Dünyayı anlatmak istermisin içinde bir tutam acı olan ve bir okadar çirkin olan dünyayı.kafanı kaldırıp bakmak istermisin hayatlara yaşanan gerçek hikayelere cesaretin var mı bütün bunlara yoksa sende yaşamın içinde ki bütün çirkinliklerle yaşamayı mı isityorsun.Bir gün diye başlıyor her şey evet bir gün .bir erkek orta boylu yaşı 19 du .daha hiç bir gerçeği bilmiyor dünyanın ve insanların ona neleri öğreteceğini bilmiyordu.kalktı sabah yatagından etrafına bakındı her şey aynı duruyordu .Sanırım dışarıda yagmur var diye düşündü .günlerden cumartesi saat 9 ve aylardan mayıstı.

�

Dışarıdan içeriye her zaman bolca güneş girer hatta bazen o hiç sevmediği çalar saate gerek kalmadan uyanı verirdi güneşin parıltısı ile .O gün ole olmamış çalar saatin gürültüsü ile uyanmıştı.Çevresine bakındı acaba bu gün ne yapmalıyım diye düşündü.Bir anda gülümsemeye başladı .Çünkü bu günde sıradan bir gündü.arkadaslarıyla buluşacak ve bir cafe de oturup sadece birbirlerinin yüzüne bakacaklardı.sıkılmışlardı bu sıkıcı hayatda konuşacak üzerinde tartısılcak bir duyguları bile kalmamıştı.belkide çok geç anlayacaklardı hayat tek mutluluk verir insanalrın eline, oda oturup uzun uzun sevdiklerininin yüzüne bakabilmek.farkında değillerdi ,okadar ki birbirlerini sevdiklerinden bile habersiz di bu arkadaşlrın dostlukları.O gün aslında çok farklı bir gün gerci bunun farkında olmak her ne kadar imkansız olsa da .kısa bir kahvaltıdan sonra dışarı çıktı yağmur yagıyordu.Hiç bir zaman şemsiye bulundurmazdı yanında kafasını yukarı kaldırdı.Yakalamak isityordu damlaları hissetmek isityordu.Ama yapmaya cesareti yoktu .Bir den gözleri bir yere takıldı.Anlamıştı birilerinin onu izlediğini ve kendisinden beklenmeyecek kadar sert duruşuyla kendisini izleyenlere şöyle bir cevap verdi.

“Her seferinde aynı duygular kim bilir kaç kiÅŸinin aklının bir köşesinde aynı sesler yankılanmışdır.Bende o kiÅŸilerden sadece biriyim sanmayın sayımız çok az dünya bizi bekliyor.Nasıl yapacağız bilmiyorum içimde buna dair en ufak bir fikir yok .Sadece bütün benliÄŸimizi yakan alevin sönmek üzere olduÄŸu ve hemen yanı başımızdan bir filizin boy vermeye baÅŸladığını haber veren parıltılar görüyorum yeryüzünde.Sende bütün bu yaÅŸanılanların içerinde bir ışıltısın.tıp ki diÄŸerleri gibi her biri ayrı ayrı renkler görüyorum.İçlerinde mavi side var yeÅŸilide ne ararsan var.Bütün bunlar yetmezmiÅŸ gibi birde bütün bunların hepsinin asla birinin ötekinden önemli olmadığı gökkuÅŸağı var.”