Åžub 06

Gün yeni doÄŸmuÅŸtu ve ben yine uykusuzdum.neyi düşünüyorum kimleri hatırlıyorum bunların hiç birisini bilmiyorum sadece güneÅŸin parlayan ışıltısı yüzüme vuruyor .Bir sıcaklık hepsi o kadar ama gerçek bahsettiÄŸim kadar kolay deÄŸil .Birden aÄŸzımdan “hayır,hayır” kelimeleri çıkıyor bağırmak isityorum.Sadece bir iki saniye bağırmak doyasıya bağırmak olmuyor .Bir iki adım atıyor ayaklarımdaki sıcaklığı hissediyorum .Kafamı yere eÄŸmek geliyor aklıma .İş te o manzara her yer kırmızı uçsuz bir kırmızılık.güneÅŸ yere vuruyor .Parıltısını kaybetmiÅŸ anlamını yitirmiÅŸ.Yer ÅŸehvetle ,intikamla bana tüm insanlara karanlık dualarını haykırıyor.Her duyduÄŸumuz kelimeler cümleler ÅŸimdi anlam kazanıyor.Unutmak istediÄŸim her düşünce tekar tekara aklıma geliyor .Unutmak aklımdaki fikirleri ,planları her birini aklımdaki bir karanlık noktaya atmak isitiyorum ama olmuyor .bütün bu olanların ,yaÅŸanılan her ÅŸeyin; sadece hırsların bir diyeti olduÄŸunu bilmek ne acı .

Åžub 06

Gece o kadar karanlık yollar o kadar sezsiz ki düşünmek ile sen arasında kaldığım geceler sanki aklımda sana giden tek yol.kendi kendime düşündüğüm her gecede bin bir düşüncenin geçtiği her anda sanki sen varsın,var olmanın anlamını öğretircesine yanımda, gördüğüm bir düş gibi benden çok uzaktasın.İçimdeki korkular ve o garip huzur ne oldugunu bilmediğim ufukların çok otesi biran olsun yaklaştığım gerçeklik,her varlığımı elimden alan beni hiç umursamayan yalnızlıklarım ile beni başbaşa bırakan tek ve mutlak gerçeksin.Anlamı olmayan her dünyanın kaderinde aynı izi bırakan benim olmayan kimsenin de sahip olmayacağı mutlak bir oyuncaksın.Her kader senin ile oynadığını sanmak lutfunu sana gosterirken sen sana sahip olunamayacağını zamana anlatan anlamını bilmediğim bir dost yada bir düşmansın.

Åžub 06

Seni geçmişten geleceğe götüren neydi? Kaybedilmiş anılar yada akılda kalmış o acılarmı?Bir süre uzaklaştığın o yıllarda ne seni aramak aklıma geldi.Ne de benden uzaklaştığın için seni unutmak.Biliyordum elbet bir gun bende o asfalt yollardan çamurlu bir o kadarda düzgün olmayan yollara girmeye mahkumdum.Senden korkmuyorum diyemem.Ama seni yaşamak içimde ,sadece ruhumda olmayan o etkilerini izlemek ,gizemli dokunuşlarının farkına varmak ne guzeldi oysa.O kadar büyük bir sanat ki bu bana hem unutmak istemediğim anıları ve var olmasını istemediğim acılarımı bana miras bırakan tek sensin.Ne acılarımı bırakırım ne hayallerimi onlar olur benim son yolculugumda tek dostum