Gün yeni doÄŸmuÅŸtu ve ben yine uykusuzdum.neyi düşünüyorum kimleri hatırlıyorum bunların hiç birisini bilmiyorum sadece güneÅŸin parlayan ışıltısı yüzüme vuruyor .Bir sıcaklık hepsi o kadar ama gerçek bahsettiÄŸim kadar kolay deÄŸil .Birden aÄŸzımdan “hayır,hayır” kelimeleri çıkıyor bağırmak isityorum.Sadece bir iki saniye bağırmak doyasıya bağırmak olmuyor .Bir iki adım atıyor ayaklarımdaki sıcaklığı hissediyorum .Kafamı yere eÄŸmek geliyor aklıma .Ä°ÅŸ te o manzara her yer kırmızı uçsuz bir kırmızılık.güneÅŸ yere vuruyor .Parıltısını kaybetmiÅŸ anlamını yitirmiÅŸ.Yer ÅŸehvetle ,intikamla bana tüm insanlara karanlık dualarını haykırıyor.Her zaman duyduÄŸumuz kelimeler cümleler ÅŸimdi anlam kazanıyor.Unutmak istediÄŸim her düşünce tekar tekara aklıma geliyor .Unutmak aklımdaki fikirleri ,planları her birini aklımdaki bir karanlık noktaya atmak isitiyorum ama olmuyor .bütün bu olanların ,yaÅŸanılan her ÅŸeyin; sadece hırsların bir diyeti olduÄŸunu bilmek ne acı .
Åžub 06