Gece o kadar karanlık yollar o kadar sezsiz ki düşünmek ile sen arasında kaldığım geceler sanki aklımda sana giden tek yol.kendi kendime düşündüğüm her gecede bin bir düşüncenin geçtiği her anda sanki sen varsın,var olmanın anlamını öğretircesine yanımda, gördüğüm bir düş gibi benden çok uzaktasın.İçimdeki korkular ve o garip huzur ne oldugunu bilmediğim ufukların çok otesi biran olsun yaklaştığım gerçeklik,her varlığımı elimden alan beni hiç umursamayan yalnızlıklarım ile beni başbaşa bırakan tek ve mutlak gerçeksin.Anlamı olmayan her dünyanın kaderinde aynı izi bırakan benim olmayan kimsenin de sahip olmayacağı mutlak bir oyuncaksın.Her kader senin ile oynadığını sanmak lutfunu sana gosterirken sen sana sahip olunamayacağını zamana anlatan anlamını bilmediğim bir dost yada bir düşmansın.
Åžub 06